Jesień pani zjawiskowa co barwi drzewa na złoto, ogród odświeża od nowa z wielką, radosną ochotą. Chłodny wiatr gałęźmi targa, „Uciekaj, nadchodzi zima, która w domu nas zatrzyma!'' w jego krzyku brzmi przestroga. Jednakże drzewo z uśmiechem oraz jesiennym echem, zrzuca liście za liściami, niczym złotymi monetami. A w piwniczce na półkach, na baczność, w równych szeregach, stoi dziś armia przetworów pełna jesiennych kolorów. To śliczne, żółte jabłuszka przez szkło w słojach zaglądają. Wtem Miłka wbiega na paluszkach wstążki we włosach migają. Skacze wołając: ,,A ja jaj żółty jest worek i sito, Żółty jest jęczmień i żyto, zabarwił się nasz cały kraj.''