Kwiecień ponownie otwiera wiosnę. Na progu drzwi dostrzega się błękit Przez nagą przestrzeń tworzą się powietrzne sieci, Pod wyschniętą trawą z ubiegłej zimy Łodygi machają do niego zielenią liści, Ponownie radosną ręką przywołuje: Przyjdź! Kos poruszał się w towarzystwie drozda w cieniu wiosny. Znowu szuka się dawno zapomnianych starych gniazd, Posłuchaj ich wesołego śpiewu! Coś więcej niż tylko obecność ptaków i trawy. gdy wiosna z uśmiechem wraca do nas, fiołkami.