Witasz mnie w progu, zaraz po tym, jak zapala się światło na korytarzu, maleńka, drgająca, migocząca. Biegam za tobą, klaszczę na ciebie, mimo że cię nienawidzę. Krążysz wokół, unosząc się, a potem znikasz. Już od kilku tygodni szukam twojego gniazdka. Przearanżowałam mieszkanie. Mąka, bułka tarta, kasza, szafki. Pragnę cię wyeliminować. Uprzejma pani w sklepie podpowiada, płytki, kulki, spray. I będzie dość zabawy w chowanego. Koniec wymuszonych braw. Bez śladów na ścianach. Ale. . . kto przywita mnie w drzwiach?