Las obudził swoją obojętność zapachem, miejscem, w którym zdobywamy łupy, gdzie starożytne bóstwa zasiadają na mchu, uwięzione w formie grzybów. Grzyby o dziwnych kształtach, schowane w krzakach jak Robin Hood, a drzewa twardsze od samego kamienia, wzniesione w górę jak ręka Boga. Na skraju lasu dumnie unoszą się parasole primadonny, a na pniach wyrastają kłosy grzybów.  Wolni jak zwierzęta, którymi kiedyś byliśmy, wrastamy w futro, tracimy cechy ludzkie, czujemy się zdumieni i dzicy jak pierwowzór leśny.