Oto pada pierwszy śnieg!  Ziemia przywdziała śnieżnobiałą szatę,  niczym zimowa panna młoda – ale wygląda na smutną i bladą. . .  Liczne drzewa unoszą suche gałęzie w kierunku nieba i błagają o pomoc,  ale ich lament pozostaje bez odpowiedzi. . . Wiatry przemykają przez pejzaż z determinacją, a do ślubu poszukiwani są świadkowie – a z wysokich niebios opada ciemnoszara mgła, niczym welon na łoże małżeńskie. . .  Oto pada pierwszy śnieg!  Wokół panuje monotonia – O smutna ziemio,  gdzie podziało się twoje piękno, które przyciągało nas?  Oto pada pierwszy śnieg! Jakże porusza serce, gdy smutna starość  zmiata z naszych ciemnych włosów pierwszy biały puch swoim oddechem?