Przejdź do treści
Czytanie

Poezja

Melancholia
Zbliżał się późny wieczór. Księżyc wydobył się z chmur, a cień osiadł na ogrodzeniu. Młody poeta ruszył za nim. Złapał ją przy bramie. Miał zamiar ją pocałować, lecz jej zęby brzęczały jak w pułapce. Z niesamowitą mocą powaliła go na trawę. . . Trzymała go tak mocno, że ledwie mógł złapać oddech. Jego serce biło jak szalone, a krew wrzała wewnątrz.  „Na wszystkie świętości, wypuść mnie! ” Coś warknęła i ugryzła go w szyję. Księżyc zniknął.
174 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.