Zaśnij w spokoju wiecznych gwiazd, w samym sercu niekończącej się drogi, gdzie pragnienie, nieznające barier, może spojrzeć na finezyjne kwiaty – tylko tam, gdzie dopływa rzeka, tylko tam, gdzie ciche marzenia przelewają swoją namiętność w poezji. Chwile ciszy w nurcie dni, w pomieszczeniu, gdzie nieskalani odpoczywają przy kominku ognia przemian, spowiadają się swojej wodzie.