Przejdź do treści
Czytanie

Spalona dusza

O życiu
Dusza człowieka, dawny zbiornik wszystkich emocji. Gdy zostanie zraniona, kto ją zmyje olejem? Kto ją osłodzi powiewem wiatru? Łza współczucia chłodzi rany – przywraca świeżość, łagodzi cierpienie, a czasem uzdrawia. Nikt nie zna liczby łez proszących o przebaczenie, które przyniosą ulgę. Na polu pokonanych nie ma zwycięzców, chyba że z góry. Po wielu walkach okrucieństwa pozostają blizny. To zaszczyt znosić ciosy losu.
305 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.