szukając pozytywizmu życia gapię się beztrosko na żuka gnojarza jak leży na plecach a na nim a przed nim a za nim wszechobecne mówki trują grube skrzydła i kołyszą ciałem jak starą łajbą rzuconą na wydmy coraz więcej i więcej nabierającą piasku między sfery przenikalności aż po kości zassane w kształcie ust bulgoczących od słońca gejzerów łączy je jedno....spokój śmierci szukając pozytywizmu życia czytam wiadomości tylko te zabliźnione po jasną cholerę racjonalizmu w coś więcej niż wały przeciwpowodziowe nie wierzę od razu