jest we mnie coś Twojego irracjonalnego jak na współczesny świat niby potocznie znanego i wychwalanego a jednocześnie wyżętego do cna jest we mnie i płynie w krwiobiegu przez wieczny czas od serca po rozum z dotyku po smak nieustannie wybrzmiewając modlitwą na podobieństwo wszechświata stając się równocześnie krzykiem i ciszą w jednym oddechu jest we mnie dysonansem i jego rozczepieniem aby dusza mogła być wolą odczuwania i rozpalać kolorami czakr pragnienie bycia Tobą... tą dziedziczoną cząstką miłości jaką jesteś we mnie