nie wiemy jeszcze jak ze sobą rozmawiać etap poznawania to chodzenie po cienkim lodzie każde ma przeszłość i urojone na co dzień z którego może się chwilowo wyzwolić splecione wspomnienia palą w ustach ogniem wydając odgłosy zranionej krzykiem zwierzyny a ona jak na sercu powaga ma ciężąr puchu i kamieni przemiennie wyciskających z płuc powietrze a jednak chce się coraz dalej po mimo wszystko wejść spojrzeniem jak w najczystsze jezioro zanurzyć myśli chrztem prowadzącym do wiary że co zobrazowane stanie się spełnieniem