Zawsze, ten pierwszy raz

Nie bujmy się starości Nadchodzi we właściwym czasie Jest kolejnym zdjęciem Kalendażem Schowanym listem Szronem z wyczesanych włosów Bukietm losów Zbieranych po przeciwnych brzegach Myślą zawieszoną nad wszystkim Co przeminęło jako pierwsze i ostatnie Echem radości smutków Chwilą gdy odlatują do gwiazd pisklęta Ławeczką jesiennych parków Grą słów Zagubionych po za pamięcią Nie bujmy się starości Kołysząc sny w bujanych fotelach Poczujmy Jak będziemy się unosić gdy zniknie grawitacja