Możemy usta stykać -zwą to pocałunkiem, Możemy dłonie splatać, choć te się nie znają, Możemy kołdrę burzyć w parodii stosunku, Pamiętać o rocznicach co szybko mijają. Za mnogo tych bukietów i dat w kalendarzu, Co jak strażnicy srodzy na drodze nam stoją, Aby zdarzyć się mogło ,co się stara zdarzyć, Odkąd do łóżka chodzim nie razem a oboje. Co przez Boga złączone przed ludzkim ołtarzem, Jest świętym dla człowieka pod groźbą spojrzenia, Lecz tu brak zgodności,sensu zauważę, Wszak Bóg jest ponoć wieczny a człowiek się zmienia.