Nie tlą się gwiazdy na niebie, Świat poczerniał, a słońce nic nie daje, Powietrze stało się ciężkie, I nie da ukojenia raj czy niebiańskie gaje. Człowiek żyje dalej, jakby nic się nie stało, Jakby życie od teraz nie było zagrożone, A koty wiedzą, w ich świecie coś umarło I biegają bez celu na Boga obrażone. A gdy zgasły gwiazdy w jej oczach Świat stanął na kilka dobrych chwil, A raj, zepsuty od Boskich kpin Spłynął strumykiem po mych zboczach. Nie tlą się gwiazdy na niebie, Świat umarł, a słońce nic nie daje, Powietrze ciężko zastygło przy glebie A jej twarz, zniknęła wraz z mym rajem.