Perfekcja

żyję w Prawie Idealnym Świecie

gdzie i wady bywają idealne

żyję w Doskonałym Społeczeństwie

gdzie każdy doskonale spełnia swoją rolę

bogacz się nienagannie bogaczy

biedak się po mistrzowsku biedaczy

żyję w Nieskazitelnym Mieście

gdzie ulice są nieskazitelnie brudne

żyję w Perfekcji

nie mogło być lepiej



Każdy o czym już wspomniałem

doskonale spełnia swoją rolę

Jest tu mnóstwo wspaniałych malarzy

zabarwiają niebo marzeniami

a nadzieją całe pola i lasy

co ciekawe sami pozostając idealnie bezbarwnymi

Jest tu mnóstwo wspaniałych muzyków

zagrają ci i niewinność na harfie

i hipokryzję na organach i fałsz na skrzypcach

dokładnie zagłuszając chór wyrzutów sumienia

Jest tu mnóstwo wspaniałych aktorów

którzy tak się zżyli ze swoimi tysiącami kreacji

że ich osobowości rozpłynęły się wśród nich

ze stuprocentowym poświęceniem dla publiki

Idealistów i perfekcjonistów oczywiście nie ma

w tak idealnym i perfekcyjnym świecie



żyję w Prawie Idealnym Świecie

Prawie bo wady mimo że w większości są idealne

to trafiają się też wadliwe

Zazdrość jest trochę zbyt żałosna

Nienawiść o szczyptę za gorąca

Głupota powinna być mniej oczywista

Próżność jest odrobinę zbyt śmieszna

Doskonała Społeczność przez to narzeka

a narzeka wadliwie bo wada rodzi wadę



Ideał zaś w Perfekcji został zapomniany

na nieskazitelnych ulicach