Uszaste ślimaki wypełzły z domów. Pochowały różki. Słyszą, czego słyszeć nie chcą. Nie słyszą tego, czego chcą. Nie dam im sera. Źrenice oczu orbitują satelitarnie, w próżni kosmosu, rozpaczliwie szukając spokojnego skrawka świata na świecie. Czytają i widzą, czego nie chcą. Nie czytają i nie widzą tego, co jest murem. Im też nie dam jeść.