pod błękitnym kocem morskiego nieba małe muszelki tkliwie muskane bryzą zamieniają się w chwile radości burząc ściany niedawnych smutków szepczą wiersz na dwa serca pierzaste skrawki nieba znaczą wędrówkę naszych słońc otulonych w kożuchy zmierzchu szept gwiazd jak ślad na szybie znaczy się cichym ukojeniem nie oplecie nas pajęczyna lęków ani brak słów skłębionych w ciszę śpiewa szmerem morze niby pieśń prostej ludzkiej miłości która nie potrzebuje fajerwerków