Według niektórych badaczy kolebką ludzkości jest Afryka Wschodnia. Ewolucja człowieka, którego przodkiem był australopitek, rozpoczęła się około 7 milionów lat temu. Około 2,5 miliona lat temu człowiek zaczął wytwarzać, wykorzystywać i doskonalić kamienne narzędzia. Gatunek ten nazwano człowiekiem zręcznym (Homo habilis).
Około 1,7 miliona lat temu pojawił się człowiek wyprostowany (Homo erectus). Potrafił on posługiwać się ogniem i prawdopodobnie wytwarzał proste ubrania. W tym okresie rozpoczęła się również migracja ludzi poza Afrykę.
Pierwsze ślady obecności człowieka na ziemiach polskich pochodzą z bardzo odległych czasów. Jednym z ważnych stanowisk archeologicznych są okolice Trzebnicy, gdzie odnaleziono ślady działalności człowieka. W tym czasie na terenie półkuli północnej występowały okresy silnego ochłodzenia klimatu, dlatego ogień oraz odpowiednie ubranie miały ogromne znaczenie dla przetrwania.
Kolejnym etapem ewolucji człowieka był neandertalczyk. Podobnie jak człowiek wyprostowany posługiwał się ogniem i wytwarzał ubrania. Neandertalczycy zamieszkiwali również jaskinie, które zapewniały ochronę przed zimnem. W jaskiniach archeolodzy znajdowali przede wszystkim narzędzia kamienne i krzemienne, między innymi noże oraz zgrzebła służące do obróbki mięsa i wyprawiania skór.
Neandertalczycy potrafili również wykorzystywać ogień podczas polowań. Za jego pomocą mogli zapędzać zwierzęta w miejsca, z których nie miały możliwości ucieczki.
Stanowiska archeologiczne z okolic Radomia świadczą o organizowaniu masowych polowań na konie. Ślady takich polowań pochodzą sprzed dziesiątek tysięcy lat. Z kolei w pobliżu Łowicza, w Skaratkach, archeolodzy znaleźli dowody na masowe polowania na mamuty.
Około 37 tysięcy lat temu człowiek dobrze zaadaptował się do warunków panujących na ziemiach polskich. Pomimo niekorzystnego klimatu polował na mamuty, których mięso stanowiło ważne źródło pożywienia, a ze skór wykonywano ubrania. Kości mamutów wykorzystywano natomiast do budowy szałasów, które pokrywano skórami.
Jednym ze stanowisk archeologicznych związanych z tego typu działalnością jest obszar Wzgórza Bronisławy w Krakowie. Z kolei w Jaskini Maszyckiej, znajdującej się na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego, odkryto ludzkie szczątki pochodzące z okresu paleolitu.
W epoce kamienia człowiek nauczył się wytwarzać różnorodne narzędzia z kamienia, krzemienia, kości i poroża. Jednym z niezwykle interesujących znalezisk jest wykonany z kości mamuta bumerang znaleziony w Jaskini Obłazowej na terenie Pienin. Jest on datowany na około 25 tysięcy lat.
Ważnym wydarzeniem w życiu ludzi epoki paleolitu było wymieranie dużych zwierząt zimnolubnych, między innymi mamutów. Pod koniec epoki lodowcowej paleolityczni łowcy zaczęli podążać za stadami reniferów, które stały się jednym z ich najważniejszych źródeł pożywienia.
Około 10 tysięcy lat temu nastąpiło wyraźne ocieplenie klimatu i rozpoczęła się epoka polodowcowa, w której żyjemy obecnie. Na ziemiach polskich zaczęły rozwijać się rozległe lasy, w których żyło wiele gatunków zwierząt. Rzeki i jeziora obfitowały w ryby.
Człowiek zaczął wykorzystywać nowe sposoby zdobywania pożywienia. Wynaleziono łuk, którego strzały wyposażano w krzemienne groty. Ludzie żywili się mięsem, rybami, orzechami, owocami oraz jadalnymi korzeniami i innymi częściami roślin.
W tym okresie człowiek oswoił również psa, który stał się jego pierwszym zwierzęcym towarzyszem, między innymi podczas polowań.
Ludzie żyjący w mezolicie nadal prowadzili głównie wędrowny tryb życia. Przemieszczali się w miejsca, w których przyroda zapewniała im pożywienie. Zimą mogli gromadzić się w większych grupach, aby wspólnie przetrwać trudniejsze warunki.
Około VII tysiąclecia p.n.e. powstały jedne z najstarszych znanych grobów na ziemiach polskich, zawierające szczątki człowieka oraz dary grobowe. Takie znalezisko odkryto między innymi w Janisławicach koło Skierniewic.
Okres paleolitu i mezolitu był czasem wielkich przemian. Człowiek nauczył się wykorzystywać ogień, tworzyć coraz bardziej zaawansowane narzędzia, polować na duże zwierzęta, korzystać z zasobów rzek i jezior oraz przystosowywać się do zmieniającego się klimatu. Te umiejętności stworzyły podstawę do kolejnego wielkiego przełomu – rewolucji neolitycznej, czyli przejścia od łowiectwa i zbieractwa do rolnictwa i hodowli.
Około 1,7 miliona lat temu pojawił się człowiek wyprostowany (Homo erectus). Potrafił on posługiwać się ogniem i prawdopodobnie wytwarzał proste ubrania. W tym okresie rozpoczęła się również migracja ludzi poza Afrykę.
Pierwsze ślady obecności człowieka na ziemiach polskich pochodzą z bardzo odległych czasów. Jednym z ważnych stanowisk archeologicznych są okolice Trzebnicy, gdzie odnaleziono ślady działalności człowieka. W tym czasie na terenie półkuli północnej występowały okresy silnego ochłodzenia klimatu, dlatego ogień oraz odpowiednie ubranie miały ogromne znaczenie dla przetrwania.
Kolejnym etapem ewolucji człowieka był neandertalczyk. Podobnie jak człowiek wyprostowany posługiwał się ogniem i wytwarzał ubrania. Neandertalczycy zamieszkiwali również jaskinie, które zapewniały ochronę przed zimnem. W jaskiniach archeolodzy znajdowali przede wszystkim narzędzia kamienne i krzemienne, między innymi noże oraz zgrzebła służące do obróbki mięsa i wyprawiania skór.
Neandertalczycy potrafili również wykorzystywać ogień podczas polowań. Za jego pomocą mogli zapędzać zwierzęta w miejsca, z których nie miały możliwości ucieczki.
Stanowiska archeologiczne z okolic Radomia świadczą o organizowaniu masowych polowań na konie. Ślady takich polowań pochodzą sprzed dziesiątek tysięcy lat. Z kolei w pobliżu Łowicza, w Skaratkach, archeolodzy znaleźli dowody na masowe polowania na mamuty.
Około 37 tysięcy lat temu człowiek dobrze zaadaptował się do warunków panujących na ziemiach polskich. Pomimo niekorzystnego klimatu polował na mamuty, których mięso stanowiło ważne źródło pożywienia, a ze skór wykonywano ubrania. Kości mamutów wykorzystywano natomiast do budowy szałasów, które pokrywano skórami.
Jednym ze stanowisk archeologicznych związanych z tego typu działalnością jest obszar Wzgórza Bronisławy w Krakowie. Z kolei w Jaskini Maszyckiej, znajdującej się na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego, odkryto ludzkie szczątki pochodzące z okresu paleolitu.
W epoce kamienia człowiek nauczył się wytwarzać różnorodne narzędzia z kamienia, krzemienia, kości i poroża. Jednym z niezwykle interesujących znalezisk jest wykonany z kości mamuta bumerang znaleziony w Jaskini Obłazowej na terenie Pienin. Jest on datowany na około 25 tysięcy lat.
Ważnym wydarzeniem w życiu ludzi epoki paleolitu było wymieranie dużych zwierząt zimnolubnych, między innymi mamutów. Pod koniec epoki lodowcowej paleolityczni łowcy zaczęli podążać za stadami reniferów, które stały się jednym z ich najważniejszych źródeł pożywienia.
Około 10 tysięcy lat temu nastąpiło wyraźne ocieplenie klimatu i rozpoczęła się epoka polodowcowa, w której żyjemy obecnie. Na ziemiach polskich zaczęły rozwijać się rozległe lasy, w których żyło wiele gatunków zwierząt. Rzeki i jeziora obfitowały w ryby.
Człowiek zaczął wykorzystywać nowe sposoby zdobywania pożywienia. Wynaleziono łuk, którego strzały wyposażano w krzemienne groty. Ludzie żywili się mięsem, rybami, orzechami, owocami oraz jadalnymi korzeniami i innymi częściami roślin.
W tym okresie człowiek oswoił również psa, który stał się jego pierwszym zwierzęcym towarzyszem, między innymi podczas polowań.
Ludzie żyjący w mezolicie nadal prowadzili głównie wędrowny tryb życia. Przemieszczali się w miejsca, w których przyroda zapewniała im pożywienie. Zimą mogli gromadzić się w większych grupach, aby wspólnie przetrwać trudniejsze warunki.
Około VII tysiąclecia p.n.e. powstały jedne z najstarszych znanych grobów na ziemiach polskich, zawierające szczątki człowieka oraz dary grobowe. Takie znalezisko odkryto między innymi w Janisławicach koło Skierniewic.
Okres paleolitu i mezolitu był czasem wielkich przemian. Człowiek nauczył się wykorzystywać ogień, tworzyć coraz bardziej zaawansowane narzędzia, polować na duże zwierzęta, korzystać z zasobów rzek i jezior oraz przystosowywać się do zmieniającego się klimatu. Te umiejętności stworzyły podstawę do kolejnego wielkiego przełomu – rewolucji neolitycznej, czyli przejścia od łowiectwa i zbieractwa do rolnictwa i hodowli.
0
0
6 odsłon