Czasem Anioł w robaczym przebraniu tak przystanie jakoby bezbronny, tu w salonie, na blacie, ekranie i na róży wyniosłej i wonnej. Ty go zdepczesz w imieniu czystości, z brudną myślą, stanowczą, zatrutą, już nie będzie prędko twym gościem a odejdzie po cichu i w smutku. Spotka dziecię co ujmie go w dłonie, jak biedronkę na słońce wyniesie, a o tobie wiesz przecież, zapomni, aż go wiara na powrót przyniesie.