Luna

Zanuć o suczce maltipu piosenkę,
małej, beżowej, eleganckiej psinie,
jakże serdecznej, ufnej, miłej wdzięcznej,
Luna, ktoś dla niej takie wybrał imię.

Choć niepozorna, niby jedna z wielu,
to piosnka o niej właśnie już powstaje,
i w niepogodę może cię ogrzeje,
Kazimierskimi spłynie balkonami.

Więc zanuć z nami o Lunie piosenkę,
mądre ma oczy zaś futro kudłate,
świat wokół siebie, wita całym sercem,
lubi się ścigać na Podgórzu z wiatrem.

Więc zanuć z nami o Lunie piosenkę,
mądre ma oczy zaś futro kudłate,
świat wokół siebie, wita całym sercem,
lubi się ścigać na Podgórzu z wiatrem.

Gdy ją napotkasz, rozpoznasz od razu,
przyjdzie do ciebie, naprzeciw przystanie,
i wdzięcznie skoczy liźnie cię po twarzy,
pobiegnie zaraz pomiędzy drzewami.

I choćbyś miał jej nie zobaczyć więcej,
nie smuć się, ona świat okrąża cały,
tylko zaśpiewaj refren piosnki dźwięcznej
o psinie która wszystkich pokochała.

Więc zanuć z nami o Lunie piosenkę,
mądre ma oczy, zaś futro kudłate,
świat wokół siebie wita całym sercem,
lubi się ścigać na Podgórzu z wiatrem

Więc zanuć z nami o Lunie piosenkę,
mądre ma oczy zaś futro kudłate,
świat wokół siebie, wita całym sercem,
lubi się ścigać na Podgórzu z wiatrem.