Nie strasz, nie strasz puszczyku, to nie miejsce i czas, usiądź ze mną wśród jeżyn, usiądź ze mną wśród traw. Wiesz że w słońce patrzyłam, w szczęścia łzach miałam twarz, nim ogrody okryła, mgła szarawa i wiatr. Nie strasz, nie krzycz puszczyku, złoty księżyc w krąg lśni, a spomiędzy popiołów, żar się wznosi i tli. Ty znasz burzy imiona, ja mam suknię, tę w bzy, popatrz wokół puszczyku, cała wioska już śpi. Przyfruń wezmę cię w dłonie i uniosę do góry, i nim znowu zakrzyczysz, to do serca przytulę.