Wiosenny krajobraz

dzień wiosenny podobny chłopu rolnemu dźwiga się z rozmiękłych zagonów by z rękoma jeszcze zdrętwiałymi od trudów poprzedniej zorzy przy orce stanąć i za pługiem chodzić mgły jak rozwodnione mleko rozpostarte ponad polami łąkami kładą się grubą warstwą na piersiach czarnej gleby oddechem wiatru przytłaczane do ziemi słońce jeszcze nie wstało do pracy tylko łuny krwawe na wschodzie zwiastują nadejście jego szybkie rozwidnia się lasy czarnym kręgiem kładą cienie pod drzew stopami przy drodze w porannej rosie przycupnęły uśpione drzewa senne oczy mgłami przecierając niewidzialne ręce Boże świat światłością przeżegnały rzucając w świeżą orkę ziarenka życiodajne urodzaju z cyklu " Werniksem "