Przejdź do treści
Czytanie

Sobie przeznaczeni.

Gdzie są me teraz marzenia.
Jak się świat szybko zmienia.
Gdzie odeszły nasze wspaniałe sny.
Z chmur, na polany, opadły nasze łzy.

Byliśmy sobie przeznaczeni,
w jeden dzień zaślubieni,
na wieki naznaczeni.
A zabił te uczucie jeden gest,
i życia naszego bieg.

Zabiło nas pragnienie,
zabaw i romansów.
Młodości uwielbienie,
powrotu do starych czasów.

Jesteśmy teraz sami,
Sami w sobie zakochani.
Wolni jak ptak, lecz życia w nas brak.
Rozłączyła nas chęć,
zabaw, romansów, i życia bieg.
41 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.