Sobie przeznaczeni.

Gdzie są me teraz marzenia.

Jak się świat szybko zmienia.

Gdzie odeszły nasze wspaniałe sny.

Z chmur, na polany, opadły nasze łzy.



Byliśmy sobie przeznaczeni,

w jeden dzień zaślubieni,

na wieki naznaczeni.

A zabił te uczucie jeden gest,

i życia naszego bieg.



Zabiło nas pragnienie,

zabaw i romansów.

Młodości uwielbienie,

powrotu do starych czasów.



Jesteśmy teraz sami,

Sami w sobie zakochani.

Wolni jak ptak, lecz życia w nas brak.

Rozłączyła nas chęć,

zabaw, romansów, i życia bieg.