Sacrum Et Profanum
cmentarne drzewa
o rachitycznych konarach
wspinające się ku niebu
to skamieniałe krzyki
matki ziemi
hańbionej bez końca
powolnym gniciem
naszych ciał
99 odsłon
Komentarze (3)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
D
Dart Apostie o jakim gniciu ciał piszesz to wieczny spoczynek tam mamy i za końcem świata w nim czekamy
......hm?.. jak nie gniją to skąd tak .. jeepie ..Droga Pani Donatte
o rachitycznych krztałtach
wspinające się ku niebu
to skamieniałe krzyże
ziemi zhańbionej
powolnym gniciem
naszych ciał bez końca