Nie posiadam już nic oprócz białej kartki papieru. Litery tworzą dla nas niezrozumiałe słowa. Na prawdę sensu im brak. Chciałam ubrać moją trzepoczącą miłość w kwiaty lecz te zwiędły z powodu naszego chłodu. Nie podoba mi się to , że coraz bardziej się ode mnie oddalasz... Czy mam podjąć próbę przypomnienia o sobie ? Wiatr pomaga mi napisać pierwsze słowa listu "U mnie wszystko w porządku" Wiosenne kwiaty przypominają mi twoje łzy... Co miałam zrobić gdy ty wsiadłeś do pociągu ? Nasz ostatni pocałunek w ciemnym zakątku naszych dusz. Twoje łzy i spuszczona głowa , pewnie Ci wstyd. Nie przejmuj się mną... Jestem jak kwiat wiśni , nigdy nie stracę swojego koloru.