Coś co trwało zbyt krótko… Nawet nie zdążyłam tego zacząć. Ciche szepty śmiejące się z mej bezsilności… A ja patrzę na to wszystko z daleka. Moja róża od początku była chwastem. Pamięć o tym wszystkim… Zapach świeczki i ognia. Czy nadal mogę iść naprzód poprzez ciernie naszych słów?