Przejdź do treści
Czytanie

* * *

Melancholia
Kurz i poczucie winy Przylgnęły do ciała lepkiego od miodu W magicznej krainie pszczół i szerszeni Wymyślonej niesfornemu dziecku Cień i zanikanie cienia Kurczowo wczepione kompasem W skórę twych kości Byś drogi nie zgubił Niezależnie co czeka u celu A nieporadne ręce Szczęśliwie wciąż pozostałe we władzy umysłu Kreślą na piasku znak ryby Nerwowo rozbiegane oczy Żyjące już własnym życiem Uparcie wyszukują twoich I nawet daremnie (skoro odpłynęłaś na zawsze) Marnotrawienie z pewnością jest im sensem
124 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.