teraz jesteśmy jak gąbka wciągamy miłość strumieniem topimy się spalamy żyjemy dla niej i w niej świat nie zastygł jak my otępiony uczuciami krzyżami jakie nosimy przysięgam nigdy nie będzie lepiej co robić pisać ..... ostatni rycerz Willi od symbolicznych myśli Poego poezji opary zniknęły o co walczymy mam pisać o ukochanym jak świat sie staje jak kryształ bezduszna królowa śniegu może wojną zabrać nam wszystko milczeć?milczenie zabije dusze a wtedy pióro odrzuce zapomne kim jestem co musze o bracia o wilki ,księżyca choć nasze dłonie za słabe piszmy o tym co ważne piszmy by ruszać sumienia i zmieniać cień w światło