Deszcz myje kwiaty lekko subtelnie i czuję cząstkę anioła we mnie. Kropla po kropli spokojnie spływa już coraz bliżej, bliżej do nieba. Gdy melodyjnie duszę rozpieszcza, dłonią przyciąga po strugach deszczu. Jakże cudownie, to harfy brzmienie. Nagle się budzę z twoim imieniem na ustach sennych na wpół otwartych i wszystko stawiam na jedną kartę. Za tobą pójdę, słów nie odrzucę, one tak pięknie brzmią w mojej duszy. Przeplatasz słońce z porannym deszczem, a teraz śpijmy na chwilkę jeszcze.