serce sercu

„Serce sercu”



Miedziane serce ciężkie, poszarzale

Ze złotych kwiatów, wspomnień pomnik został

Ciężar ogromny tęsknoty przyziemnej

Trucizny krwi sennie niepojętej

575 numer przeznaczenia...

Duch wiatru liście zrzuca swoim głośnym tchnieniem

Jakby stu westchnień szept na skraju świata

Blady wzrok pojmał w tańcu smutne kroki

Czyżby tu został całkiem sobie sam...



„Tu w wesołość wbił się nóż

Marzeń półce został kurz

Na rozległym horyzoncie

Czas pan życia lichwą smutek...

Bój się trwogi dbaj o ludzi

by nie został tylko żal

kiedy koszmar Cię obudzi”