Aglaja

Zadrżała
Swój świat mu z ramion zdjęła
Kamieniem w sercu legł
Piórka
Zostawiła, bo ziarnem zasiała
Skrzydeł nowych szczep
Skamieniała
Stojąc w oddali, wśród jezior
Płacząc i ciesząc się
Zaplątana
W rozpaczy i nadziei
Myśli pajęczą sieć