Atlas

Atlas Po tęczy się zsunęła Piórka w dłoniach trzymała Uśmiechem sypnęła między oczy Pocałunkami duszę zwabiła Przystanął zachwycony Ręce wyciągnął Muskuły napiął Piórka do ramion mu przypięła Ciężarem świata się stały Ugiął się Przepraszam, jam niedźwiedź Swój świat już dźwigam Skrzydeł mi tylko brak