Słyszysz? W ciszy ukryte słowa, które wypowiadam tysiące razy, niczym szept przecinają Twoje milczenie. Dałam Ci każdą literę nasyconą uczuciami, a Ty wysypisko obietnic, bezdomne sylaby. Na nic wspólne chwile, gdy drogi różne. Przecież pokruszone fundamenty podmyła nienawiść. I chociaż wiem, że to rzeczywistość swoją nierealnością zraniła Ciebie, to miłość boli. Chyba zawsze będziemy już nadzy, obdarci z siebie, Ty awers, ja rewers, nigdy razem. Pozostały nam tylko slamsy bylejakości, a udając życie jesteśmy tak śmiesznie łatwopalni.