***

moja postać prowadzi
sto własnych odbić

niech zaświeci pod nogi
cokolwiek

to nie prawda
że jesteś częścią przestrzeni
to przestrzeń stała się Tobą

nie ma Boga na ścianach
wlazł głębiej

jak półmrok
północ
półkole

pomiędzy świtem a cieniem
wychodzi specyfika

życie jest artyzmem
dzieło która trwa

proces tworzenia
umiera gdy się wypełni

rozetrą dłońmi proch w powietrzu
zawiesi się między ciszą a oddechem

ja tylko chcę dosięgnąć
siebie