Przejdź do treści
Czytanie

***

nie mogę nigdzie przejść nie mieszczę się jestem przebita włócznią blokuje w drzwiach nie mogę nigdzie przejść wszędzie zimno nie rozumiem dlaczego pomimo i na przekór chcę jednego zawsze wierzyłam w sens czekania uporczywie wybieram cele nietrudne do zdobycia przerasta jednak fakt że zwykłe czasami bywa zbyt wyniosłe tak trudno szukać kiedy nie znalazłam samej siebie w lustrze...
107 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Jan Tkacz 13 lat temu
Patos zabił ten wiersz, a może nawet nie to, jakaś taka nieporadność tu się wkradła, czuć wtórność, która kładzie te wersy na beton.
1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.