Pod Twoimi mądrymi skrzydłami Usiadłam i płakałam Palcami głaszcząc wypłowiałe pióra Stargane wiatrem. A więc jesteś Sam w sobie doskonały Ocuć me serce z nieprzytomności Bo nie wie, co czyni Chciałabym cię zatrzymać Zamknąć jak wróbla w klatce I tak wyrywam pióra z twych skrzydeł Jedno po drugim Układam misterny plan swojego szaleństwa Mozaikę z każdego okrucieństwa Splącze twe ręce, zapomnij o wolności Naiwny głupcze... Nie uciekniesz od miłości...