Pękł sznur czarnych korali Jeden po drugim spadały na ziemię Usłyszałam tylko huk i kamienie Pękł sznur czarnych korali Bardzo je kochałam Pękł sznur czarnych korali Lecz ich nie pozbierałam Łatwiej było kamień obalić w proch W końcu nam nie zależy Dokonujemy rzeczy niemożliwych Swoją bezradnością