tchnięta w ugór ciszy zrodzona z rędziny wzeszła na świat róża barw promiennej zorzy w porze letnich zmierzchów w wieczystej podróży odrodziła zieleń klombem jarzębiny , w jej duszy duch lśniący miedzami dróg polnych wędrując w cień świtem w coraz głębsze niwy kroczył uświęcony w Bożym zaufaniu wszczepiając ślad ścieżek bezdomnym tułaczom. w cierpieniu choroby czując oddech ziemi wielkością pokory w pastwiskach zasianych opłatkiem miłości gorącym uczuciem odsłaniał wschód słońca blaskom współczującym. gdy już nadszedł moment krzyża kres cierpienia ukochane Tatry wadowickie wzgórza słaniały swe szczyty gdy słowiańską duszę Bóg kołysał w pieśni w drodze do zbawienia dzisiaj w sercach szlocha Jego Święta aura namaszczona śladem Boskiego przesłania w blaskach duszy śpiewa czuła nagość pieśni w oddechu pragnienia Miłości do świata ============================== Józef Tomoń