w obco ciężkich wyrazach wciąż wsłuchuję się w sobie gdzie szafrany zieleni rozmarzają o Tobie w duszy źrenic dziewanny kwitną myśli rozstania nachylone do błyszczków tkwią szeptami zbliżania i na łóżku zbyt wąskim głaszcze czule posłanie sen błękitów dogłębnych ramionami marzanny ====================== Józef Tomoń