Odpływające brzegi w pustyniach pragnień ze spocona głową w ocierających wachlarzach chłodu bieli odchodzimy od kwiatów w których kwitną w słońcach od szepczących pieszczot w dotyku miejsc spragnionych światła od serca róży czułej ziemi kołyszącej pieśniami gwiazd w źrenicach snu odchodzimy od siebie poprzez falująca rzekę w tęsknotach westchnień odpływającego brzegu... Józef Tomoń