\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\======== w świetle serca prześwietlonego blaskiem żywej świątyni zstępuje przez mgłę powiek skłoniony spontanicznie w źrenicach obrazu dźwignięty wzrok odrodzony we łzach świadomości wyciska drżąco spod dyskretnej zasłony słów plastyczna głębię wpadającą w oddechy podniosłej dziedziczności wyrażanej we wzywających nabrzmieniach krzyku duszy... ================================