Przyszła jak kropla w żyłach tchnięta tlenem Uśpionym sadom przebudzić korzenie łkającą w drzewach nadziei brzemiennej W spienionej korze rozpuściła wieniec Tchnęła pierścienie w brzozach i topolach Zwichrzyła skrzydła słowicze i szpacze Z głębi pamięci modrzew i paprocie Odzyskaly barwy podeszłe w niewolę Rzucila płomień na ziarniste pole Przyszła jak słońce i deszcz z chmur poczęty Żeby odrodzić i użyżnić role rozkwiecić sady i przywrócić zieleń =======================