Przejdź do treści

Krzesło

Świat
za więzieniem na śmietniku stało krzesło z ciemnych desek całe w rysach rdzawych plamach ułożonych w brudny deseń na tym krześle w środku celi rożni ludzie już siedzieli chciwie piło wszystkie płyny ludzki pot krew łzy urynę było niewygodnym meblem który teraz porzucono nowi przyszli rządzić światem nowe prawdy w ustach płoną na krześle przysiadł bezdomny potem połamał naprędce podpalił je w koksowniku dobrze ogrzało mu ręce tylko się trochę dziwił że dymi tak bardzo na biało dym leci wysoko do góry jakby coś złączyć się chciało
72 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

monicarose 15 lat temu
świetnie uchwycony sens przemijania w banalnym krześle :)
mkc47 15 lat temu
ciekawy....
Młoda 15 lat temu
bardzo :)
xyxyx 15 lat temu
Pozdrawiam.
C
cenica15 15 lat temu
Zawsze chętnie czytam twoje wiersze, piszesz lekko jakby od niechcenia, jeszcze nieraz nas zaskoczysz, pozdrawiam!
DESSA 15 lat temu
zgadzam się z monicarose

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie