zostawiamy za sobą błękit w podcieniach parkowej alei przytulone wzgórze z widokiem na rzekę ze słońcem przenikającym twarze zielono nam z dotykiem na ustach wtedy od słów wolimy spojrzenia najbliższe zagubione w ciemności jaskółki szukające gniazda w splecionych dłoniach później jest dalej