Patrzysz w szklane igły nieba
w spadające zaczęcia
smukłe i dzikie
Ale one widzą ciebie
tysiąckrociem czerwonych oczu
o smutnym zmierzchu
Oglądają , penetrują
i serwują
w miękkość ciężkiego ciała
75 odsłon
Komentarze (5)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
nieźle:)
już poprawiłem;)
K
no tak przed igłami strach ale swoją akumputurę mają w:)
zaczęcia - kończęcia. z czasownika zrobiłeś rzeczownik.
copelza nie zakumał, że tak ma być. nie wie co to słowotwórstwo?