Grób i krzyży tysiące morze wysokie fale dzikie, szerokie, widzące namiętność wiatru i śniegu zapowie zadość okrężność zmian powiewu Obudzony z jasnego snu w płonących ciszą obłokach o pieśniach marzę szerokich patrzę nie widzę cieni nie czuję bólu i skrawków zbliżania bieli Tam brzeg bliskość udaje ale dalekość zapada i powstaje