Drzwi otwierają głębię świtu Pada gęsty deszcz , szumią złote fale Wchodzisz patrząc w siebie Goniąc, pełznąc w żale Ustalając moc jutra nie oglądaj się za siebie Dzwon uchwala ciszę W piekącą moc przemienia Nieba spokojną niszę Witaj chaosie – rozszalały losie