Przejdź do treści
Czytanie

Zachód

Ostatni oddech
tonącego Słońca
opłakuje
oświetloną ciemnością
ziemię.

Nieznajome oczy
topią resztki
mojego poranionego bycia
w szklance
nieuniknionego tchnienia.
Nieznajome usta
pieczętują
wątłą pajęczynę myśli
przebłyskiem
nieuchronnego końca.

Gest,
którego już nigdy
nie zobaczę.
Zasłonią go chmury
niewidocznego horyzontu.
Słowo,
którego już nigdy
nie usłyszę.
Utonie w próżni
niejednakowych zeznań.

Kim jesteś?
Pytanie dryfuje
szukając wspólnego mostu
w piramidzie życia.
Kim jesteś?
Pytanie traci głos
wykrzykując bezradne litery
szukania.
Niezapisane spojrzenie...
Wspólne głoski plączą się
w supeł
niezrozumienia.

Ostatni oddech
tonącego Słońca
opłakuje
oświetloną ciemnością
ziemię.

55 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.