W Manaroli we Włoszech jest grota olbrzyma a w niej tkwią stalagmity i stalaktyty czas odmierza spływająca po nich woda spadająca w podziemne jezioro Bywają w nas płonne chwile okrutne niczym wojna Kiedy łza przeciska się przez powieki niby słowa ostre jak katana przez zamknięte wargi Pozostawiają stygmaty i rany Pozostawiają wspomnienia i blizny Te morza wypełnione słowami oceany pełne melodii wiatr uczuć i myśli sztormy gniewu i obojętności fale przelane na suchą zapomnienia plaże uderzające o twardą cielesną skałę. Nad głową astrolabium Laska Jakuba rumby na kompasie