Franciszkowej miłości i wiary- daj naturo ! Spoczynku woli- sromotnego głodu dziś kiedy doczesność i przekleństwo wyrwały ci dłuto. Opatrzności zaufać musim pospołu ... Nie chcąc duszy swej oddać porzucając cywilizacji posmak człowiekiem nirwany pozostać w swych pragnieniach i wzlotach Z Brahmanem gaworzyć językami martwemi słowiczą mową i leśnym szumem echa czując że krąży wszystko i ciała swe zmienia Energia życiowa Karma- pełna doświadczeń ziemskich Hagia Sophia rozciąga się na cały świat pełna ofiar, objawień i łask las ołtarzem gdzie pełno dziś męki Religie świata łączą w jedno- by duszy nie przeziębić Rzeczywistym pięknem nie jest to co dostrzegalne uczucia, myśli i wyobrażenia- drzemiący impuls Stwórcy, co nada odcieni i barw- gdzie płótno astralne Kultywujesz tą pracę, rozwijać duszę nie przymus To w innym wymiarze się staje Ale nie Osmęcaj tego niezgodą pewności nie masz, to jest przeszkodą Miłość do słowa i wiarę w zastaw daję. Teraz zaistnieć mogę w twej myśli synapsowe połączenia DROGĄ by stworzyć lepszy świat na NOWO